Ilustracja przedstawia Prezydenta Kim Il Sunga w wieku nastoletnim wraz z Jego towarzyszami

W połowie lat 20-tych XX wieku, prowadzona przez imperialistów wobec innych krajów i narodów polityka kolonialnego zniewolenia była w swoim szczytowym okresie.

Niemal wszystkie kraje Azji, Afryki i Ameryki Łacińskiej były wówczas zredukowane do ich kolonii.

Również naród koreański cierpiał wtedy pod kolonialnym jarzmem, gdyż jego kraj okupowany był przez Japonię (1905-1945).

Japońscy imperialiści, chcąc zreorganizować swoją kolonialną machinę władzy w sposób umożliwiający im stłumienie narodowowyzwoleńczej walki Koreańczyków, uchwalali i wdrażali różne złe prawa, takie jak Ustawa o utrzymaniu porządku publicznego.

W tym czasie koreański ruch komunistyczny i niepodległościowy doświadczały złożonych trudności.

Wtedy to na drogę rewolucyjnej walki o ocalenie swojego kraju i rodaków wszedł Kim Il Sung (1912-1994).

Był rok 1926. Niewinna psychika młodego Kim Il Sunga, u którego właśnie przebudziła się świadomość społeczna, doświadczała cierpienia i udręki.

W tamtych dniach istniał ruch nacjonalistyczny i tworzył się ruch socjalistyczny.

Po przeanalizowaniu tych dwóch ruchów społecznych, Kim Il Sung doszedł do wniosku, że wyzwolenia narodowego nie uda się osiągnąć walcząc bez odpowiednich politycznych haseł oraz nie opierając się na sile mas.

Wierzył, że aby mógł nastąpić świeży rozwój koreańskiej rewolucji, powinna ona być prowadzona niezależnie, poprzez wysiłki całego narodu.

Godne uwagi jest, że Kim Il Sung zadziwiał innych swoją wyjątkową osobowością i inteligentnym wglądem w zjawiska społeczne pomimo tak młodego wieku.

Człowiek, który uczył w Szkole Podstawowej Fusong Nr 1, wspominał:

„Mijały dni, a my czuliśmy, że Kim Song Ju (imię Kim Il Sunga z lat dzieciństwa) jest niezwykłą osobą, pomimo młodego wieku.

W tym czasie był on nie tylko inteligentnym i moralnym uczniem, ale również aktywistą politycznym o wysokich ambicjach i wejrzeniu politycznym.

Szczerze mówiąc był lepszy niż my nauczyciele w rozumieniu i analizowaniu różnych kwestii.”

W celu zrealizowania swoich długo tworzonych planów na sformowanie walczącej, rewolucyjnej organizacji, zwołał spotkanie przygotowawcze w Szkole Hwasong Uisuk w w Huadianie, w północno-wschodnich Chinach.

Na spotkaniu obecni byli młodzi rewolucjoniści dzielący z nim tę samą wolę. W czasie jego trwania Kim Il Sung wyjaśnił dlaczego potrzebna jest rewolucyjna organizacja, jaka powinna być jej misja, nazwa, charakter, program walki i zasady jej działalności.

Wszyscy uczestnicy jednogłośnie poparli jego propozycje.

17 października 1926 roku, tydzień po tymże spotkaniu, powstał Związek na rzecz Obalenia Imperializmu (ZOI).

Jak wskazuje nazwa, była to organizacja, której celem było zwalczanie imperializmu w ogóle.

Najbliższym zadaniem ZOI było pokonanie japońskiego imperializmu i osiągnięcie wyzwolenia i niezależności Korei, ostatecznym celem zaś zbudowanie socjalizmu i komunizmu w Korei, a dalej zniszczenie imperializmu i zbudowanie komunizmu na całym świecie.

Prezydent Kim Il Sung w dniach tworzenia ZOI (1926)

W opublikowanej w Seulu po wyzwoleniu Korei książce pt. Krótka historia koreańskiego ruchu rewolucyjnego za granicą napisano:

„Oczekiwania Kim Il Sunga były wysokie i działalność tych organizacji była ożywiona.

Publiczne poparcie dla Kim Il Sunga, człowieka pasji i sprawiedliwości, było wielkie.

Było to więcej niż poparcie… Kim Il Sung, chłopiec-rewolucjonista, cieszył się miłością ludzi, niczym ich ukochany syn lub młodszy brat i przysiągł on służyć im w dobrej wierze.

Zawsze oddychał tym samym powietrzem co lud i również jego towarzysze szli między ludzi.

Pewnie opierając się na masach, walczył o usuwanie różnych istniejących bolączek społecznych, aby budzić ludzi i podnosić ich świadomość oraz podejmował środki mające na celu stopniowe reformowanie różnych obszarów społeczeństwa.

Koncentrował się na eliminowaniu pozostałości feudalizmu, rozwiązywaniu sporów między rodzimymi posiadaczami ziemskimi a koreańskimi najmitami, krzewieniu wiedzy wśród chłopów oraz rozwijaniu ruchów młodzieżowych i kobiecych. W wyniku swoich wysiłków osiągnął znakomite sukcesy.”

Koreańska rewolucja, której świt nastał wraz z założeniem ZOI, zaczęła rozwijać się pełną parą pod kierownictwem Kim Il Sunga.

Kim Il Sung wyzwolił Koreę i zbudował ludowy kraj poprzez 20-letnią antyjapońską rewolucyjną walkę i skonsolidował kraj w skoncentrowane na ludziach socjalistyczne państwo, prowadząc swoich ludzi do jednego zwycięstwa za drugim w trwającej dekady konfrontacji ze zjednoczonymi siłami imperialistycznymi, w tym w trakcie wojny koreańskiej (1950-1953).

O Historii koreańskiej rewolucji można mówić jako o historii, w której zrealizowany został program walki ZOI. Znaczenie ZOI dla koreańskiej rewolucji było bowiem w istocie ogromne.

W tym roku przypada 95. rocznica założenia ZOI.