Potęga Ideologii Jest Nieograniczona

Cała droga przebyta przez koreańską rewolucję, która odnosi tylko zwycięstwa w przezwyciężaniu trudności historii, jest wymownym świadectwem tego, iż potęga ideologii jest nieograniczona.

Gdy wkroczyli na drogę wyzwalania kraju spod okupacji japońskiej (1905-1945) na początku ubiegłego wieku, koreańscy rewolucjoniści nie mieli nic prócz niej.

Ideologia była jedyną bronią koreańskiej rewolucji, która rozpoczęła się od zera. Wznosząc zapewniony przez Prezydenta Kim Il Sunga (1912-1994) sztandar idei Juche i idei Songun, rewolucjoniści prowadzili mozolną i bohaterską walkę zbrojną przeciwko uzbrojonym po zęby japońskim imperialistom, mobilizując towarzyszy i zdobywając broń dzięki sile ideologii. Nie posiadając państwa do którego mogliby się wycofać oraz wsparcia regularnej armii, zdołali oni osiągnąć wyzwolenie kraju (sierpień 1945 r.), pokonując potężny imperializm japoński, który szczycił się byciem „siłą wiodącą” w Azji.

Po wyzwoleniu kraju, z powodzeniem zabrali się za skomplikowane i trudne zadania budowy nowego społeczeństwa, pozyskując szerokie masy ludowe siłą ideologii.

W pełni uwalniając potęgę polityczną i ideologiczną, rozbili oni również mit potęgi Stanów Zjednoczonych w trakcie trzyletniej wojny koreańskiej (1950-1953), zadając im bolesny cios. Gdy wybuchła wojna, tylko kilka osób uważało, że Korea może zwyciężyć. Jednakże, armia i lud KRLD, dwa lata po jej powstaniu, zdecydowanie odparli zbrojną inwazję dowodzonych przez USA zjednoczonych sił imperialistycznych, będąc zjednoczonymi w jeden umysł i wolę oraz zdeterminowanymi by bronić swojej ideologii i społeczeństwa kosztem własnego życia, wykazując tym samym przed całym światem ducha heroicznej Korei

Chociaż Amerykanie zarzekali się, iż Korea nie podniesie się nawet po stu latach, Koreańczycy zrealizowali zadania powojennej odbudowy w ciągu trzech lat, przepełnieni tym samym zapałem, jaki zademonstrowali w czasie wojny. Następnie, rozpoczęli oni dynamiczny ruch Chollima, unicestwiając pasywizm i konserwatyzm oraz dokonując industrializacji kraju w ciągu 14 lat (1957-1970), która innym krajom zajęłaby dziesiątki lub setki lat. Wysoki polityczno-ideologiczny entuzjazm ludu doprowadził do ustanowienia skupionego na masach ludowych socjalistycznego społeczeństwa w koreańskim stylu i socjalistycznego państwa, niezależnego w polityce, samowystarczalnego gospodarczo i samodzielnego w obronie narodowej. W końcowych latach ubiegłego wieku, Korea objawiła się jako twierdza nie do zdobycia, która pozostała niewzruszona zarówno na międzynarodowe wstrząsy polityczne, takie jak upadek socjalizmu w wielu krajach, jak i na ekstremalne manewry zjednoczonych sił imperialistycznych, prowadzonych w celu jej odizolowania i stłumienia. Korea, niegdyś nielicząca się na światowej arenie politycznej ze względu na brak odpowiednich zdolności do obrony, jest dziś godnym użytkownikiem przestrzeni kosmicznej i członkiem klubu nuklearnego, który obejmuje tylko kilka krajów.

Na uwagę zasługuje fakt, iż obecna rzeczywistość w Korei nie została zbudowana w przyjaznej i spokojnej okolicy.

Starcia pomiędzy Koreą a dowodzonymi przez USA zjednoczonymi siłami imperialistycznymi w ciągu ostatnich 60 lat są wojną bez wystrzału oraz starciem siły i ideologii.

To nie supremacja wojskowa, technologiczna, czy gospodarcza sprawiły, iż Korea obroniła swoją suwerenność, godność i socjalizm w starciu ze Stanami Zjednoczonymi, które nazywają się „jedynym supermocarstwem na świecie”.

Korea nie posiada wielkiego terytorium i ludności, a ponadto cierpi z powodu tragedii podziału terytorialnego, spowodowanego przez USA. Powodem tego jest fakt, iż Korea mocno trzymała się ideologii i w pełni uwolniła duchową potęgę mas ludowych poprzez siłę ideologii, dzięki czemu obroniła socjalizm i postawiła solidne fundamenty dla budowy kwitnącego kraju, nie wahając się w obliczu ciężkiej sytuacji i trudności u schyłku ubiegłego wieku, gdy zjednoczone siły imperialistyczne, korzystając z upadku socjalizmu w wielu krajach i przechwalające się „całkowitym końcem socjalizmu na świecie”, skoncentrowały swoje wysiłki na tłumieniu jej.

Nieposkromiona duchowa siła żołnierzy i obywateli Korei, budujących kwitnący naród socjalistyczny siłą ideologii, jedną po drugiej stworzyła innowacje, zaskakujące cały świat.

Wszystkie grunty pod uprawy zostały wyregulowane do standardowych działek po raz pierwszy w 5 000-letniej historii, dokonując morza zmian w wyglądzie kraju, a w przemyśle budowy maszyn wprowadzono najnowocześniejszą technologię CNC, będącą na wysokim poziomie.

W grudniu 2012 roku, Korei udało się wystrzelić swojego pierwszego satelitę Kwangmyongsong 3-2.

W 2013 r. dokonała zadziwiających sukcesów w budownictwie kwitnącego kraju socjalistycznego i cywilizowanego narodu socjalistycznego, takich jak m.in. budowa Parku Wodnego Munsu, Klubu Jeździeckiego Mirim, Ośrodka Narciarskiego Masikryong oraz medycznych baz usługowych, jak Szpital Stomatologiczny Ryugyong i Szpital Dziecięcy Okryu.

Ośrodek Narciarski Masikryong jest dobrym przykładem tego, jak nieograniczona jest potęga ideologii.

Jest to ogromny i nowoczesny ośrodek narciarski, pierwszy tego typu w Korei, a jego budowa była wielkim projektem ujarzmiania sił natury, jako że został wybudowany w stromych górach i w złą pogodę.

Jednakże, żołnierze KAL wykuli cud jakim jest wykonanie tego projektu, którego realizację normalnie szacuje się na ponad 10 lat, pokonując rozliczne trudności i niewygody dzięki  heroicznemu duchowi wykonywania rozkazów Najwyższego Przywódcy Kim Jong Una aż do śmierci.

Obecnie, naród koreański energicznie postępuje naprzód w realizacji celów stawania się coraz potężniejszym we wszystkich aspektach, w tym w gospodarce, nauce i technologii oraz w sporcie, poprzez siłę ideologii, która nie ma limitów w szerokości i objętości.